سابقی؛

ماه عاشق شدن خدا..

راه شلمچه- محمدرضا سابقی؛ رمضان ماه جهانی شدن و جهانی دیدن است. کمااینکه می گوید از من بخواهید برای همه..

خدایا همه گرسنگان را سیر کن٬ همه فقیران را غنی کن٬ همه اسیران را آزاد کن و...

دعا کنید برای تعجیل در فرج سرورمان که آمدنش بهار را همیشگی خواهد کرد..

شکست فرق نماز خدا به شمشیری..

به من نگو که عابدان همگی مسلمانند!

هنوز خون مطهرش روی فرق محراب است..

و عدالت و عشق و آزادگی، هر سه زندانند!!

 در ادبیات دینی ما زمانی " دعا " به استجابت نزدیک میشود که از سر درد و دغدغه باشد؛ به عبارت دیگر، دعا باید از درون، از منتهای دل بجوشد و فوران کند، دعای زورکی نداریم، دعا در نتیجه طی شدن یک فرآیند درونی شکل میگیرد و "دعا" میشود؛ برای همین است که میگویند اضطرار عامل اجابت دعاست، اضطرار هم بیرونی و تحمیلی و زورکی به وجود نمی آید...

این مقدمه ها را گفتم تا اشاره ای کنم به یکی از دعاهای ماه مبارک رمضان...

اللهم اشف کل مریض...اللهم اغن کل فقیر...اللهم فک کل اسیر...اللهم رد کل غریب... با توجه به مقدمه، میتوانیم درباره این دعا بگوییم که این آرزوهای مهم و بزرگ، صرفا ارزوهایی خیالی و اتوپیایی نیستند؛ این ها مسائل واقعی ائمه بوده اند.

ما حتما نمیتوانیم برای همه فقرای جهان کاری کنیم، اما این دعا به ما یاد میدهد که ارتفاع دغدغه هایمان را به اندازه نهایت کار بالا ببریم...

کل مکروب...کل اسیر....کل فقیر... یعنی لزوما دغدغه های آدم ها نباید به اندازه میزان توانستنشان باشد، ما وسعمان محدود است اما فکر میکنم این دعا به ما یاد میدهد که دغدغه داشتن و به فکر بودن و دعا کردن هم جزئی از عمل حساب میشود؛ به همین دلیل هم هست که پیامبر(ص) میفرماید اگر کسی شب بخوابد و در #فکر "اهتمام" به امور مسلمین نباشد، مسلمان نیست...

یعنی پیامبر(ص) شرط مسلمانی را اهتمام و توجه به امور مسلمین میدانند، یعنی باید نهایی و آرمانی و غایی و حداکثری فکر کنیم، و بعد زمینی و واقعی در حد وسعمان عمل نمائیم...

اما در همین عمل کردنمان هم باید نگاه نامحدود داشته باشیم، احتمالا به همین دلیل است که در روایت داریم: انما الاعمال بالنیات...

یا در جایی دیگر داریم: النیه افضل من العمل...

یعنی اصل به نیت است و نه عملِ صرف...

نیت است که #عمل را نامحدود کرده و جهت دهی میکند، با این اوصاف باید جهانی فکر کنیم...

باید در صدد ریشه کن کردن همه مفسدین عالم باشیم...

باید در اندیشه نابودی مطلق فقر باشیم...

باید برای تمام‌ مظلومین و مستضعفین_عالم، غصه بخوریم و اشک بریزیم...

باید درونمان مالامال از بغض و نفرت همه ظالمین باشد؛ چه داخلی آن چه خارجی اش...


باید تمرین کنیم به همه انسان ها عشق بورزیم...


ماه عشق و همه میهمان خداوند کریم..

ماه آزادی جان است و ماه آمرزش و عاشق شدن خدا..

 و خدا  می داند..


اگر خوشت اومد لایک کن
19
12
قنبریان استاد دانشگاه ۳۰ فروردین ۱۴۰۰
سلام استاد عزیز
متن و مطلب فوق تازه و بسیار زیباست.
جهانی و بزرگ بودن و شدن فلسفه دین اسلام است. و مناسک الهی و دعا همانطور که نوشته اید باید باشد.
سپاسگزارم و التماس دعا دارم‌
پاسخ
0
یونس مظفری ۱۶ تیر ۱۴۰۲
عالی بود و بسیار از این نوشته و خواندنش لذت بردم
پاسخ
آخرین اخبار